Anksiyete, hayatları kemiriyor.

İklim krizi sadece doğada değil, mental sağlığımızda da kriz yaratıyor. Umutsuzluk, çaresizlik, melankoli. Tanımsız öfke ve derin güvensizlik... Tek nefese sığdırdığımız onlarca negatif duygu.

Şehirlerin bizi öğüterek enerjisini sağlayan bir santrale dönüştüğünün farkında, konfor kapanına sıkışmış. Peyzaj boyutuna indirgenmiş doğa ile idare etmeye çalışan, bağlamından koptuğu için umudunu evindeki saksı da yaşatan. Birgün mutlaka fabrika ayarlarıma, doğaya döneceğim tesellileri ile avunan insan…

Derken, ölçü bilmez açgözlülük ile iklim krizini hep birlikte tetiklediğimiz gerçeğini öğrenmek. Karbon yakıtlı araçlar, türlü yapay gıdalar ve endüstriyel “şeylerin konforu” ile kirletilen sular, kaynaklar. Oysa, konfor kapanındaki kolay erişilen peynirin bir maliyeti olacaktı elbet.

"Ya bir gün yaşanabilir bir doğa bulamazsam?" korkusunu bilincimizin en derinine saklayıp onu bir yük gibi her yere taşıyoruz.

Yüklerimizi dışarıda bırakıp, ferahlamaya o kadar çok ihtiyacımız var ki...

Yangınlar, seller, eriyen buzullar ve tahrip olan geleceğimiz. Tüm bu görüntüleri bir bellekte bekletip yemek yerken, sohbet ederken, yürürken istemsizce oynatıyoruz.

Oyuncusu biziz ama sahnemizi kabul etmiyoruz. Herkes suçu/rolünü başkasına atarken fedakarlığı da başkasından bekliyor. Oysa bu sahnenin sonunda bizi neyin beklediğini çok iyi biliyoruz.

Kabına sığmayan umutsuzluğumuz bizi daraltırken, nefes almakta zorlanıyoruz.

Zorlanıyor-duk.

Şimdimiz ve sonramız için artık değişim zamanı.

Tek nefese sığdırılan yüklerden bir Nefes'le arınma vakti.

Kartopu etkisi için herşey, doğru bir yaşam formu örneği ile başladı.

Tavrını, aktivist ruhunu, insana yaraşır yaratımı ile gösteren. Doğasının yalnızca yüzde 10’unda yapılaşan, su, atık ve karbon ayakizi en düşük, ülkemizde ilk defa enerjisini güneşten elde eden. Bünyesinde oluşturduğu ekosistemi ile ekolojik,sosyal, özenli ve özenilen yaşam. Sürdürülebilirlik hiç bu kadar somut olmamıştı!

’21. Yüzyıl Örnek İnsan Yerleşimi’